وعده گاه کتابخوانی

وعده گاه کتابخوانی

من یک اتاقک فصلی برای کتابخوانی دارم.

بخشی از بهار و پاییز و زمستان در آن مشغول خواندن و نوشتن هستم. حکم اتاق کارم را دارد.

زمستان ساعت دوازده شب یا یک خسته و کوفته بر می‏‎گردم به اتاق خوابم.

مسواک را زده و نزده جنازه ام را می‎کشانم روی تخت و سرم را روی بالشت نگذاشته خوابم می‎برد.

همیشه یک کتاب با خودم می‏‎آورم،

که مثلا چند دقیقه ایی بخوانم و بعد بخوابم، اما همین که پتو را روی خودم می‎کشم هفت ملک خواب را یک نفس طی می‎کنم.

این اوضاع تابستان کاملا برعکس است.

اتاق کارم دریچه کولر ندارد و من گرمایی! گرمای قم با پنکه قابل تحمل نیست.

همین می‎شود که سه ماهی آواره می‎شوم. بند و بساطم را جمع می‎کنم و بر می‎گردم اتاق خواب.

درحالی که صدای تلوزیون تمام بند بند وجودم را پر می‎کند و صدای نوه و نتیجه‎های همسایه به گوشم می‎رسد همان جا روی تختم سنگر درست می‎کنم و مشغول کار می‎شوم.

تنبلی هم بخش غیر قابل انکار وجودم است.

تمام روز همان جا روی تخت می‎نشینم. تمام کتاب و دفتر ها را کنارم می‎چینم و گاه نشسته گاه خوابیده، به قول مادر بمیر و بدم، به کار و بار می‎رسم.

ساعت داوزده شب که می‎شود کم کم دو یا سه فصلی رمان می‎خوانم. یک کاغذ بر می‎دارم و کمی می‎نویسم. چراغ را خاموش می‏‎کنم. ده دقیقه می‏‎گذرد، از خواب خبری نیست، برق را روشن می‎کنم و کتاب می‎خوانم. تا ساعت ۳ این روال ادامه دارد.

زمانی بود که سرم به بالشت نرسیده خوابم می‎برد اما تابستان اوضاع فرق می‎کند انگار خواب فرار می‎کند.

موضوع شرطی شدن ذهن است.

هر چند اگر از من بپرسند کجا کتاب می‏‎خوانی می‎گویم همه جا! اما داشتن محل مخصوصی برای مطالعه بازدهی ذهن را بالا می‎برد.

وقتی روی مبل مخصوص مطالعه می‏‎نشینید ذهن شما تصمیم می‎گیرد تا کاری را به اتمام برساند و وقتی همیشه روی این صندلی مشغول مطالعه باشید اراده ذهن سمت مطالعه می‎رود. اینطور کتاب خواندن آرزو باقی نمی‎ماند.

به اطراف خانه نگاه بیندازید. جایی برای خودتان پیدا کنید که هم در آن راحت باشید و هم خوابتان نگیرد و آن جا را به عنوان محل رسمی کتابخوانی خود بشناسید.

از طرفی نباید خودتان را محدود به همان جا بکنید.

من با اینکه اتاقی مخصوص خواندن و نوشتن دارم اما از کتاب خواندن در اتوبوس و تمام لحظه هایی که معطل هستم غافل نمی‎شوم.

در سال ۲۰۰۳ شرکت های موفق مانند مایکروسافت، بویینگ، استارباکس، گوگل و … به برنامه های کتابخوانی دسته جمعی واکنش مثبت نشان دادند. یعنی در محل کار، زمان و مکان خاصی برای کتاب خواندن اختصاص داده شد.

خب چرا ما نباید برای مطالعه خود زمان و مکان مناسب داشته باشیم!؟

برای یافتن زمانی برای کتابخوانی سری به لینک های زیر بزنید:

در جستجوی زمانی برای خواندن از زبان مائده عفتی

در جستجوی زمانی برای کتابخوانی از زبان شاهین کلانتری

درباره نویسنده: مائده عفتی

من مائده عفتی هستم. آونگی بین خواندن و نوشتن. این وبلاگ هم فانوس دریایی من است. قرار است اطراف من را بهتر نشان بدهد تا بتوانم بیشتر یاد بگیرم. شاید بتواند به آدم‎هایی دیگر هم کمک کند.

مطالب زیر را حتما بخوانید

1 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *