رمان جور دیگری نگاه میکند

رمان جور دیگری می‎بیند

هفته پیش مقاله‎ایی درباره رمان می‎خواندم از الیف شافاک ،نویسنده رمان ملت عشق.

می‎گفت رمان ها سوال مهمی از ما می‎پرسند؛

آیا تاکنون داستان را از چشم دیگری دیدی؟

دبستانی که بودم ریاضی بزرگترین مشکل ممکن بود. بیشترین وقت را حل کردن مسئله های ریاضی از من می‎گرفت.

گاهی وقت ها که یک تمرین چغر بازی در می‎آورد، دفتر و دستکم را می‎بردم پیش حلال مشکلات ریاضی، خواهر بزرگترم.

کمی مسئله را نگاه می‎کرد. نفس عمیقی می‎کشید، نگاهم می‏کرد. آهی می‎کشید و می‎گفت یک بار سوال را با صدای بلند بخوان.

 شروع می‎کردم به داد زدن مسئله، انگار پرده‎های حقیقت از جلوی چشمم کنار رفته باشند.

بعد در حالی که هنوز صورتش یک وری کج بود می‎گفت جوابش چیه؟! راه حل وا مانده را که با هزار مصیبت وارد مغزم کردم را می‎گفتم و مسئله حل می‎شد.

حلال مشکلات ریاضی می‎گفت: وقتی یه سوال را نمی‎فهمی با صدای بلند بخوان یا از آخر به اول بخوان یا چپکی بخوان یا راستکی بخوان!

خلاصه هر جور که می‎شد جور دیگری نگاه کن آن وقت مسئله حل می‎شود.

راست می‎گفت. همیشه خدا مسئله حل می‎شد اما من هر بار یادم می‎رفت که به قول سهراب “چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید” و همیشه مسئله ها برایم حل نشده باقی می‎ماند.

هر بار که گره کوری در زندگی‎ام می‎افتد و نور چشمم کم سو می‎شود خودم را کنجی پنهان می‎کنم و رمانی باز می‎کنم.

چقدر این کتاب های نازنین به موقع می‏رسند. هر بار رمان مشکل زندگی ام را طور دیگر نشانم می‎دهد و می‎گوید ببین حل شد.

الیف شافاک می‎گفت:

رمان مهم است، چرا که ما را به تجربیات آدم هایی پیوند می‎دهد که هیچگاه نشناخته ایم، به زمان هایی می‎برد که هرگز نزیسته‎ایم، و مکان هایی را نشانمان می‎دهد که هیچ وقت ندیده‎ایم.

اهیمت رمان تنها در داستان‌هایی نیست که بدان ها جان می‎بخشند، بلکه همچنین در سکوتی است که رمان جسارت کشف کردنش را دارد.

رمان روی دیگر ماجرا را جلوی چشم ما می‎آورد. بارها شده که با خواندن یک کتاب سوال های مهم ذهنم به جواب هایی روشن رسیده‎اند.

جنگ و صلح، پیرمرد و دریا، سووشون، بوف کور اینها رمان هایی هستند که هر بار می‎خوانم بخش‎هایی از زندگی ام برایم روشن می‎شود.

رمان همان حلال مشکلات است که می‎گوید خودت خوب می‎دانی باید چطور حلش کنی فقط جور دیگری نگاه کن.

درباره نویسنده: مائده عفتی

من مائده عفتی هستم. آونگی بین خواندن و نوشتن. این وبلاگ هم فانوس دریایی من است. قرار است اطراف من را بهتر نشان بدهد تا بتوانم بیشتر یاد بگیرم. شاید بتواند به آدم‎هایی دیگر هم کمک کند.

مطالب زیر را حتما بخوانید

2 دیدگاه

  1. سلام
    این متن شما را هم هربار که میخوانم نکات جدیدی از آن بدست می آورم.
    حتی نوشته ی شمارا هم میتوان به صورت های مختلف خواند و از آن برداشت های زیادی کرد.
    کار شما بسیار مثمر ثمر است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *